Tak. Z osobistych doświadczeń pamiętam jedną taką sytuację. Dawno dawno temu (za siedmioma...) nałogowo siedziałem na www.opowiadania.pl I była tam taka "Czarodziejka". Jej opowiadania były świetne, trafiały do mnie całkowicie. Pisaliśmy ze sobą (ale na stopie koleżeńskiej) maile itd. Nawet napisałem wtedy dla niej coś na kształt opowiadania inspirowanego jej osobą.
Miałem dość dokładne wyobrażenie tego jak mogła wyglądać, chociaż nigdy nie podała choćby najmniejszego detalu o swojej aparycji. Słuchałem piosenki Portishead - Only You i wyobraźnia podpowiadała mi cały obraz, że oto Ona stoi na zadymionej scenie i z zamkniętymi oczami śpiewa tą piosenkę. Właściwie byłem zakochany.

Potem ona dostała propozycję wydania własnej książki, usunęła konto z portalu i wszystko się skończyło :-/

napisane przez Smoker , 28 czerwca 2008 03:03:45

W czasach, kiedy jeszcze nie było internetu, czyli dla niektórych z Was epoka kamienia łupanego, nawiązałam pewną znajomość drogą korespondencyjną. Nigdy wcześniej nie spotkałam, nie widziałam osoby, z którą piszę, a jednak... Założenie było takie, że nie spotkam mojego listowego znajomego, ale serce nie sługa. Nikt nigdy nie rozumiał mnie tak jak on, każdy list był niespodzianką, prawdziwym świętem. Po pewnym czasie doszło do pierwszej rozmowy przez telefon, co tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że to ktoś na kogo czekałam. Zakochałam się zanim pierwszy raz spojrzeliśmy na siebie.
Czyli można się zakochać nie widząc obiektu swoich uczuć. Czasem to miłość na całe życie, a czasem mija, jak pory roku, jak katar. Ale nawet dla samych wspomnień- warto:)

napisane przez anetap1 , 28 czerwca 2008 09:23:00

Nie, myślę, że nie potrafiłabym. Nawet nie chodzi o wygląd tej osoby w sensie "jak facet jest przystojny, to ok, a jak nie, to do widzenia". Po prostu przez samą rozmowę, gdy nie widzę twarzy rozmówcy, nie potrafię wyczuć, czy mówi on szczerze, czy tylko czaruje, a naprawdę ma mnie gdzieś. Jednak mimika twarzy, gesty mogą dużo powiedzieć o człowieku i jego zamiarach. Jako osoba rozsądna podchodzę sceptycznie do "podrywów" przez czat czy gadu-gadu i raczej nie zdarzyłaby mi się sytuacja, żebym zakochała się w kimś nie będąc pewną jego zamiarów.

napisane przez Cleopatra , 28 czerwca 2008 11:15:03

Zakochałam się w mężu przez telefon. To troszkę inna sytuacja, bo widziałam go wcześniej, ale nic do niego nie czułam, a uczucie narodziło się właśnie w trakcie tych rozmów. Opisywałam to już wiele razy, dlatego nie będę się powtarzać.
Uważam, że zakochanie w taki sposób, jak opisuje Lord, jest możliwe. Serce nie sługa i nie pomoże tu nawet najbardziej zdrowy rozsądek. Jeżeli dwoje ludzi dobrze się rozumie, z przyjemnością spędza ze sobą czas i jak to się mówi 'nadają na tych samych falach' to nie ma takiej siły, by czegoś do siebie nie poczuli. Przykład: @Aneta i @Smoker. W trakcie częstych rozmów, szybko wychodzą nieścisłości, można wyczuć, czy ktoś kłamie, czy ściemnia. Nawet na gg ;] Nie ma ludzi nieomylnych, jeśli ktoś nas oszukuje, prędzej czy później złapiemy go na czymś, co otworzy nam oczy.
Jeśli chodzi o mnie, to odpowiedź brzmi: tak. Mogłabym zakochać się w ten sposób. Dla mnie nie liczy się wygląd, tylko wnętrze, to co dana osoba sobą reprezentuje w trakcie zwykłej rozmowy. Jeżeli ten ktoś miałby takie same poglądy jak ja, jeżeli rozumiałby mnie doskonale, to na pewno mogłabym się w nim zakochać. Ale podkreślam, to musiałby być ktoś wyjątkowy, nie pierwszy lepszy mężczyzna. Póki co, nikogo takiego nie spotkałam, nigdy tak się nie zakochałam i mam nadzieję, że nigdy nie spotkam i nie zakocham się.

napisane przez kasia0525 , 28 czerwca 2008 12:33:09

Coś jeszcze mi się przypomniało. O człowieku nie świadczą tylko jego słowa, ale i uczynki. DLatego myślę, że zauroczyć się - tak, ale zakochać w ten sposób bym nie potrafiła.

napisane przez Cleopatra , 28 czerwca 2008 13:53:06

Prawdopodobnie tak, wręcz napewno - przecież możliwe jest oszukanie własnego mózgu.

napisane przez sokol , 28 czerwca 2008 14:41:08

Mówimy tylko o miłości mężczyzna-kobieta (w sensie związku), prawda? Bo kochać można na wiele innych sposobów i wtedy wygląd jest jeszcze mniej istotny, to chyba jasne.

Osoby niewidome myślę, że nie mają u siebie wykształconej zdolności oceny świata ze względu na piękny wygląd, bo on dla nich nie istnieje. I dlatego zakochanie się przebiega w 100% niezależnie od wyglądu. A dotykanie twarzy to raczej byłaby forma wyrażania bliskości, czułości, a nie chęć poznania wyglądu. Bo czy palcami da się ocenić twarz - ładna/brzydka? To inny zmysł, a więc i inna ocena.

A przypadki osób widzących, czyli większości z nas? Nie potrafię odpowiedzieć. Wiem tylko tyle, że ja nie przeżyłam zakochania bez zobaczenia kogoś, ale czy jest to możliwe, boję się osądzać.

W ankiecie zaznaczyłam odpowiedź TAK, żeby nie zamykać drogi miłości w moim życiu.

napisane przez nikogo , 28 czerwca 2008 14:49:22